Verhaaltje van het glimwormpje

De koekeloeris was er saggerijnig van. Dit was nu al de derde dag dat hij niet geslapen had. Hoe kon hij zo het bos 's nachts in de gaten houden? Steeds maar hoorde hij van die kleine snufjes. Het klonk eigenlijk net alsof er iemand erg verdrietig was. Lodderig keek hij naar beneden, maar hij zag niets.